मेकॅनिकल इंजिनिअरिंग ते फुल-स्टॅक डेव्हलपर: माझ्या स्वयंशिक्षणाचा प्रवास
पंढरपूरच्या इंजिनिअरिंग कॉलेजमधील गियर्स, फ्लुईड्स आणि थर्मोडायनॅमिक्सपासून ते पुण्यात आधुनिक सॉफ्टवेअर प्रॉडक्ट्स घडवण्यापर्यंतचा माझा वैयक्तिक प्रवास.
मी सोलापूर विद्यापीठाच्या पंढरपूर येथील SVERI कॉलेज ऑफ इंजिनिअरिंगमधून मेकॅनिकल इंजिनिअरिंगची पदवी घेतली. कॉलेजच्या वर्कशॉपमध्ये लेथ मशीनवर लोखंड कापणे, गिअर टूथ डिझाइन करणे आणि थर्मोडायनॅमिक्सचे गणिते सोडवणे—हा माझा दैनंदिन दिनक्रम होता.
पण त्याच काळात माझ्या मनात एक वेगळीच आवड निर्माण होत होती: संगणकावर कोड लिहून क्षणात प्रत्यक्ष काम करणारी गोष्ट निर्माण करणे!
मेकॅनिकल इंजिनिअरिंगने मला काय शिकवले?
अनेकांना वाटते की मेकॅनिकल आणि सॉफ्टवेअर यांचा काही संबंध नाही. पण माझे मत पूर्णपणे उलटे आहे. मेकॅनिकल इंजिनिअरिंगने मला सिस्टिम्स थिंकिंग (Systems Thinking) शिकवले:
- कारच्या इंजिनमध्ये जसा प्रत्येक पार्ट दुसऱ्या पार्टशी सुसंगत असावा लागतो, तसेच सॉफ्टवेअर आर्किटेक्चरमध्ये मॉड्यूल्स काम करतात.
- टॉलरन्स (सहनशीलता) आणि प्रेशर्स मोजण्याची शिस्त मला कोडमधील एरर हँडलिंगमध्ये कामी आली.
- प्रॉडक्ट टिकाऊ कसा बनवायचा, हा विचार भौतिक मशीन डिझाइनमधूनच आला.
स्वयंशिक्षण आणि रोजचा रियाज
कॉलेज संपल्यानंतर मी पुण्यात आलो आणि स्वतःहून वेब डेव्हलपमेंट शिकायला सुरुवात केली:
- पाया पक्का करणे: HTML, CSS, आधुनिक JavaScript (ES6+), आणि DOM मॅनिपुलेशनवर महिनान्-महिने मेहनत घेतली.
- फ्रेमवर्क्सपेक्षा संकल्पना: थेट React शिकण्यापूर्वी ब्राउझरचा रेंडरिंग इंजिन कसा काम करतो, हे समजून घेतले.
- स्वतःचे प्रॉडक्ट्स बनवणे: नुसते ट्यूटोरियल्स न बघता थेट लोकांच्या कामाला येतील अशी टूल्स बनवायला घेतली. त्यातूनच LadeStack, GB Coder आणि इतर प्रकल्पांचा जन्म झाला.
जर तुम्ही नॉन-सीएस बॅकग्राउंडचे असाल आणि सॉफ्टवेअरमध्ये येऊ इच्छित असाल, तर एक गोष्ट लक्षात ठेवा: तुमची मूळ शाखा कोणतीही असली तरी विचार करण्याची शिस्त आणि सातत्य तुम्हाला एक उत्तम इंजिनिअर बनवू शकते.